‘Feliciteer Grietje met de nieuwe functie’

Vorige week werkte ik mijn LinkedIn-profiel maar even weer een keer bij. Sinds november vorig jaar mag ik namelijk de functie van ‘Lid Marketing- en Communicatiecommissie bij Jong Rabo’ bijschrijven op mijn CV. En dat vind ik ontzettend leuk!

Even uitleggen: Jong Rabo is de jongerenorganisatie binnen Rabobank. Alle collega’s tot 36 jaar werkzaam binnen Rabobank kunnen lid worden van deze vereniging. En wat heb je daar dan aan? Nou, je kunt meedoen aan superleuke activiteiten en uitjes! Zo ben ik het afgelopen jaar op bezoek geweest bij Royal A-ware, een grote zuivelfabriek/kaasmakerij in Friesland en een paar weken geleden mochten we met zo’n 50 collega’s een kijkje nemen achter de schermen bij Groningen Airport Eelde. Erg interessant om dergelijke bedrijven eens vanuit een andere hoek te zien! En natuurlijk leer je op die manier ook heel veel collega’s kennen.

“‘Feliciteer Grietje met de nieuwe functie’” verder lezen

11-9-2001

Waar was jij op 11 september 2001?
Een vraag die deze generatie vaak gesteld wordt. Dezelfde vraag die zo’n 40 jaar daarvoor ook gesteld werd na de moord op JFK en die gesteld werd bij de val van de Muur in de jaren negentig. 9-11, 11 september 2001, een dag die ons allemaal nog vers in het geheugen ligt. Maar het is inmiddels alweer 13 jaar geleden. Een half leven geleden, in mijn geval!

Waar ik was op 11 september 2001?
Ik was in Parijs. Sterker nog: ik woonde in Parijs. “11-9-2001” verder lezen

Labeltjesterreur

Ken je dat? Je hebt een leuk nieuw shirtje, jurkje of bloesje gekocht en trekt het thuis na aankoop nog even aan om voor de spiegel te kijken hoe leuk het je staat. Je knipt het prijskaartje eraf en hangt het in de kast. Tot de dag is aangebroken dat het nieuwe kledingstuk voor het eerst aan de buitenwereld getoond gaat worden. Je trekt het nieuwe shirtje, jurkje of bloesje* (doorhalen wat niet van toepassing is) aan en gehaast ga je naar beneden. Natuurlijk ben je weer te laat opgestaan, zodat je nu vlug vlug moet ontbijten en snel de auto inschiet om nog maar op tijd op je werk te zijn.

Op je werk krijg je de nodige complimentjes over je nieuwe aanwinst en tevreden ga je aan de slag. Tot… het begint te kriebelen op je rug… Je krabt even en gaat weer aan de slag. Al snel irriteert het echter weer op nekhoogte. Je schuurt een beetje heen en weer op je stoel om de irritatie te laten verdwijnen. Maar dat lukt niet! Want nu je je er eenmaal op gefixeerd hebt, valt dat vervelende gevoel niet meer te negeren.

“Labeltjesterreur” verder lezen

Als jeuk op je rug…

Het is een beetje zoals jeuk op een plaats waar je niet bij kunt. Je hebt er last van, maar je kunt er niet bij. En ach, zolang het niet erger wordt, is het nog wel toe doen.

Zo is het bij mij ook met schrijven. Soms jeuken mijn vingers om over bepaalde zaken die ik meemaak of dingen waarover ik een mening heb te schrijven. Tot een paar jaar terug hield ik een blog bij op www.grietjefee.punt.nl. Dat blog is helaas een stille dood gestorven. De ‘kriebel’ was er niet meer.

Toch merk ik dat het de afgelopen tijd weer begint te komen: de jeuk om te schrijven. Daarom heb ik besloten om mijn schrijfblokje weer open te slaan. Maar vanaf nu niet meer op het ‘puntje’, maar via Tumblr.

Beurtbalkjesblues

 
 
Vanavond stond ik in de rij bij Albert Heijn. Ik had keurig mijn boodschappen op de band gelegd en stond even weg te dromen. Toen zag ik ineens dat de caissière mijn boodschapjes doorschoof naar de meneer vóór mij. Oeps, geen balkje tussen de boodschappen! Geen probleem zou je zeggen, dat kun je zo weer van het bonnetje van die meneer afhalen als caissière.

“Beurtbalkjesblues” verder lezen

Keek op de week

 
Poeh poeh! Ik ben blij dat het weekend is… het is een erg drukke week geweest…
 
  Zondag
 
hebben we mijn broertjes verjaardag gevierd. Hij was een week eerder al jarig, maar door het overlijden van beppe hebben we het een weekje verschoven. Hij is alweer 21 jaar geworden, de leeftijd waarop je “vroeger” als volwassen beschouwd werd… Tja, mijn broertje is heel veel, maar volwassen, hmm… daar laat ik mij maar niet over uit! …
 

“Keek op de week” verder lezen

De dingen die gedaan moeten worden…

In de eerste plaats: iedereen hartstikke bedankt voor alle felicitaties!! Jufschrijft vroeg mij wat ik nou eigenlijk doe met mijn PABO-diploma (want ja, die heb ik!)… Nou eh, op het moment niks meer dus!! Als je terugkijkt in “de archieven” kun je in dit logje lezen hoe het precies zit… Ik heb er nu in eerste instantie voor gekozen mijn “carrière” voort te zetten binnen de Rabobank en wat ik over vijfentwintig jaar doe? Ach, dat zien we dan wel weer!! Leef bij de dag en heb achteraf geen spijt van dingen die je niet gedaan hebt…
 
Nounou, wat een wijze woorden zo op de vroege woensdagochtend…  Nou ja, vroeg… ik kom net m’n bed uit, want ik heb vandaag lekker vrij, dus voor mij is het nog vrij vroeg… eindelijk weer eens lekker uitgeslapen! Normaal doe ik dat op zaterdag en zondag, maar de zondag schoot er deze keer bij in in verband met mijn tripje naar de Margriet Winter Fair met m’n moeder. Nu maar even wat slaap ingehaald dus…
 
En hoewel vandaag geen werkdag is voor mij, staat er wel genoeg ander werk op het programma!
 

“De dingen die gedaan moeten worden…” verder lezen

Geweldig gegoogled!

Gisteren heb ik wel zoiets bijzonders meegemaakt, ik kan er nog niet over uit…
 
Gisterochtend was ik gewoon aan het werk op de bank. Mijn collega kreeg een telefoontje met de vraag of er ook een Grietje uit Heerenveen bij haar werkte. Mijn collega bevestigt dit en verbindt het telefoontje door aan mij. De mevrouw aan de andere kant van de lijn vraagt mij of ik Grietje uit Heerenveen ben, ja dus, en of ik dan ook een Ilse Mulder ken… Twijfelend zeg ik ja (want waarom wil deze dame dit weten?) en dan komt het hoge woord eruit:

“Geweldig gegoogled!” verder lezen

Hallmark

Er is iets wat ik me al tijden afvraag. Waarom in hemelsnaam zetten de makers van Hallmarkkaarten de prijs van het product OP het kaartje?!?! Dan ziet degene aan wie je het kaartje stuurt toch meteen wat dat ding gekost heeft? Ik vind dat echt zó ontzettend stom…
 
Gelukkig is er altijd een merkstift in de buurt, waarmee de prijs weggekleurd kan worden, maar ik vind het gewoon zo stom van Hallmark…
 
 

Scroll-lol of muizen over muizen…

Nou, het is zover: mijn computer is in protest gegaan tegen mij! Hij zal wel gedacht hebben: het moet maar eens gebeurd zijn met al dat gesurf en ge-msn… Dus wat doet dat stomme ding? Hij saboteert me!! Of in elk geval mijn muis is gesaboteerd… Mijn scrollknopje, -dingetje, -klikje doet het niet meer!! En tja, dán merk je dus pas hoeveel je eigenlijk scrollt! En ik kan je verzekeren: dat is best veel!

“Scroll-lol of muizen over muizen…” verder lezen