Negentig

16 maart 1923: de dag waarop mijn Beppe (Fries voor oma) geboren werd. Gisteren was dat 90 jaar geleden. Ne-gen-tig jaar! Mijn Beppe is welgeteld drie keer zo oud als ik. Dat bedacht ik mij vandaag ineens. Maar zoals mijn Beppe oud wordt: ik teken ervoor! Ze is met haar 90 lentes nog zo kwiek als maar kan. Ze woont nog zelfstandig en op een paar (ouderdoms)kwaaltjes na, doet ze het nog geweldig.

Helaas moet Beppe het al bijna 10 jaar doen zonder haar wederhelft, mijn Pake (opa dus). Hier heeft ze het bij tijden nog steeds moeilijk mee. Logisch ook, ze waren 58 jaar met elkaar getrouwd en hebben decennia lang lief en ook veel leed met elkaar gedeeld. Vijf kinderen gekregen, één kind naar het graf moeten brengen op jonge leeftijd en toch hoor je mijn Beppe nooit klagen. Gewoon doorleven, en dat doet ze dan ook: al 90 jaar.

“Negentig” verder lezen