Hoe de gezondheidszorg je een poot uitdraait…

Sinds mijn achttiende ben ik onder behandeling bij een dermatoloog. Dit vanwege primair lymfoedeem aan beide benen. Primair wat?! Lymfoedeem… Als je wilt weten wat dat is, klik dan vooral even HIER. Bij die dermatoloog mag ik daarvoor bij de gratie Gods eh zorgverzekeraars iedere vijftien maanden nieuwe therapeutische elastische kousen (lees: op maat gemaakte steunkousen) laten aanmeten. Hallelujah, want dankzij die kousen worden mijn benen niet maatje olifant en kan ik redelijk normaal functioneren (op dit vlak dan).

Twee jaar geleden was ik ergens in november voor controle geweest, dus vorig jaar bedacht ik een slim plan. Wat als ik de volgende afspraak nu eens over het jaar heen tilde? Dan zou ook ik eens een jaar beleven waarin ik mijn duur betaalde eigen risico NIET zou gebruiken! Waardoor ik dus mijn opgebouwde spaarpotje van 385 aan-de-zorgverzekeraar-vooruitbetaalde eurootjes terug zou kunnen krijgen! Wat een feest zou dat zijn! In gedachten was ik de paar honderd euro al aan het uitgeven.

Dus toen ik de automatisch verstuurde afspraakbevestiging van Ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten ontving begin oktober 2017, mailde ik direct terug met de vraag of de afspraak ook naar begin 2018 verplaatst kon worden. Dat bleek eerst nogal lastig te zijn, want de agenda van het ziekenhuis ging nog niet verder dan eind 2017 *zucht*, maar na een tweede verzoek mijnerzijds lukte het toch om de afspraak te verplaatsen naar eind januari 2018. Ik was blij: doel bereikt, kom maar door 385 euro!!

“Hoe de gezondheidszorg je een poot uitdraait…” verder lezen

Bucketlist

Je kunt heel veel zeggen van Facebook, maar een leuke feature die is ingebouwd is ‘Herinneringen’. Ieder jaar word je herinnerd aan posts die je 1 jaar of langer geleden op die dag geplaatst hebt.

Zo werd ik gisteren blij verrast met een herinnering aan een filmpje dat ik exact een jaar geleden plaatste. Op die dag streepte ik namelijk 1 regel van mijn bucketlist af: ik zag U2 LIVE! In het echt! In the flesh! En wat heb ik genoten van het fantastische concert in de Arena dat ze toen gaven. Alle klassiekers kwamen langs. En uiteraard werd begonnen met dit prachtige nummer met geweldig intro: Where the streets have no name. Je mag best weten: het kippenvel stond centimeters dik op mijn armen en de tranen in mijn ogen.

Wat heb ik een jaar geleden een fantastische avond gehad dankzij Bono en zijn mannen. Én dankzij Marte, die op het laatste moment mij haar kaartjes gunde. Als een kind zo blij was ik!

Hieronder het filmpje dat ik met mijn telefoon maakte van het begin van het concert. Baggerkwaliteit natuurlijk, maar een oh zo mooie herinnering voor mij waar ik nog steeds met een dikke vette glimlach aan terugdenk!

Wisselen!

Een kijkje nemen in de een andere keuken is altijd leuk. Het maakt nieuwsgierig, het geeft je nieuwe inzichten en ideeën en geeft nieuwe energie.

In de week van 11 tot en met 15 juni maakten een aantal Friese bedrijven en overheidsorganen het mogelijk zo’n kijkje in de keuken te nemen binnen hun organisatie tijdens ‘De Week van de Uitwisseling’. En nieuwsgierig als ik ben naar andere keukens heb ik mij daar direct voor ingeschreven. En zo kwam het dat ik op dinsdag 12 juni een dagje mee mocht lopen bij de Provinsje Fryslân.  “Wisselen!” verder lezen

Vrijdag de dertiende

Sinds kort ben ik erachter! Ik vind het leuk om zaken te organiseren! En dan heb ik het niet over de berg was die op één of andere manier ‘georganiseerd’ moet worden tot een keurig gevouwen stapeltje in de kledingkast. Nee, ik heb het over het organiseren van uitjes, feestjes, evenementen, dat soort zaken.

Door een collega werd ik begin dit jaar gevraagd of het mij ook leuk leek om bestuurslid te worden van de personeelsvereniging. En dat leek het mij! Aldus geschiedde. Het eerste feestje dat ik organiseerde, was een pubquiz op vrijdag de dertiende (het thema was zo dus direct bekend). Niet te ingewikkeld, we huurden twee heren in die de quiz zelf regelden en we lieten het plaatsvinden in de bedrijfskantine. Vooraf een buffetje en tussendoor wat typische Hollandse kroeghapjes (kaas, worst en bitterballen) maakten het feestje bijna compleet. Bijna, want hoe leuk was het om de échte bruine kroegsfeer in onze saaie kantine te krijgen?

“Vrijdag de dertiende” verder lezen

‘Feliciteer Grietje met de nieuwe functie’

Vorige week werkte ik mijn LinkedIn-profiel maar even weer een keer bij. Sinds november vorig jaar mag ik namelijk de functie van ‘Lid Marketing- en Communicatiecommissie bij Jong Rabo’ bijschrijven op mijn CV. En dat vind ik ontzettend leuk!

Even uitleggen: Jong Rabo is de jongerenorganisatie binnen Rabobank. Alle collega’s tot 36 jaar werkzaam binnen Rabobank kunnen lid worden van deze vereniging. En wat heb je daar dan aan? Nou, je kunt meedoen aan superleuke activiteiten en uitjes! Zo ben ik het afgelopen jaar op bezoek geweest bij Royal A-ware, een grote zuivelfabriek/kaasmakerij in Friesland en een paar weken geleden mochten we met zo’n 50 collega’s een kijkje nemen achter de schermen bij Groningen Airport Eelde. Erg interessant om dergelijke bedrijven eens vanuit een andere hoek te zien! En natuurlijk leer je op die manier ook heel veel collega’s kennen.

“‘Feliciteer Grietje met de nieuwe functie’” verder lezen

3 huizen, 2 katten en 1 liefde

Sinds mijn laatste blog is er nogal wat veranderd in mijn leven. Tussen 2014 en nu ben ik in bezit geweest van 3 huizen, ben ik gaan knuffelen met 2 katten en gaan houden van 1 man. En dat in omgekeerde volgorde…

  1. Liefde
    Jarenlang was ik een ‘sukkel voor de liefde‘, zoals The Opposites dat zo mooi zeiden. Ik was (en ben) niet het type dat in de kroeg zomaar op iemand afstapt en een praatje probeert te maken. Hail to internetdaten wat dat betreft! Daar heb ik nog wel een paar leuke verhalen over, maar laten we het erop houden dat ook dat lange tijd geen vruchten afwierp. Tot het Tinder-tijdperk aanbrak. Heerlijk ‘s avonds op de bank tv-kijkend door de leuke (en minder leuke) kerels swipen. En ik dacht écht niet dat ik zo mijn ware Jacob tegen zou komen. Ook toen we een ‘match’ bleken te zijn (we hadden elkaar allebei naar rechts geswipet!) en met elkaar begonnen te appen had ik dat idee echt nog niet. Maar goed, wie niet waagt, die niet wint, dus na een tijdje appen toch maar afgesproken met elkaar in the beautiful city village gehucht of Niehove. Waar?! Nou, precies dat dus… Ook dat verhaal bewaar ik nog even voor later, anders houd ik geen schrijfstof meer over. Na die eerste date waren we beiden nog niet zo overtuigd van de klik en bleef het een tijdje stil op de app. Gelukkig werden zowel hij als ik door onze vrienden aangespoord toch nog eens contact op te nemen. Ik appte, hij nodigde mij uit om bij hem thuis te komen eten (spaghetti in Zuidhorn, nog meer stof voor een volgende blog) en een week later kwam hij bij mij eten. Tja, en toen was het gebeurd! We hadden verkering! “3 huizen, 2 katten en 1 liefde” verder lezen

Hallo wereld! Daar ben ik weer!

14 februari 2015… dat is de datum van het laatste bericht op mijn blog. En dat is inmiddels 3 jaar, 2 maanden en 30 dagen geleden. Oftewel: veel te lang geleden! Het wordt dan ook hoog tijd dat er weer wat meer leven in de brouwerij komt hier! En dat begint met dit blogje. Want je moet toch ergens beginnen. Dus bij deze: hallo wereld! Daar ben ik weer!

Grutsk

Nog 16 dagen en dan is het klaar. Over. Voorbij. Afgelopen. En dat zal best wennen zijn, na dik 36 jaar. Na heel veel keren rekjes bij de deur vandaan halen, bestellingen klaarmaken en wegbrengen. Producten prijzen, schappen bijvullen en facturen uitschrijven en helaas ook zelf betalen. Na 36 jaar bijna dagelijks op pad te zijn geweest. Baby’s geboren zien worden, oude mensen zien overlijden. Lief en leed besproken te hebben. Van grote agrarische bedrijven tot alleenstaande oude besjes: iedereen was altijd welkom. Welkom in de rijdende winkel van mijn vader. “Grutsk” verder lezen